Deap Vally – Sistrionix

 
rsz_deap-vally-sistrionix-2013-1200x1200
rsz_deap-vally-sistrionix-2013-1200x1200
rsz_deap-vally-sistrionix-2013-1200x1200

 
Info
 

Gelijkaardig: Black Keys, Drenge en andere two-piece bands
 
Top Tracks: 'Your Love', 'Six Feet Under', 'Baby I Call Hell'
 
In de buurt: 16/11 Paradiso, Amsterdam, 5/12 Rotown, Rotterdam
 
Genre: ,
 
 

Pluspunten


Hard en goed.

Minpunten


Te veel dezelfde hard en goed.


0
Posted by

 
Albumrecensie
 
 

Feminisme ten top op Sistrionix, de debuutplaat van het Amerikaanse duo Deap Vally. De dames houden wel van een stevig breipartijtje, maar knuffelrock brengen ze zeker niet. Het vrouwelijke antwoord op de bluesrock van The Black Keys? Nog iets meer grunge en distortion, en verder misschien ook net wat minder goed, zo blijkt. Wat niet is, kan nog komen, maar dan zullen ze toch een hoop extra uit de kast moeten halen.

Nu, als band minder goed zijn dan de fenomenale Black Keys staat zeker niet meteen gelijk aan ‘af te schrijven’. En het grootste stel (figuurlijke) ballen in de muziekindustrie hebben die van Deap Vally wel weer mooi in hun zak. De hakkende riffs van zangeres-slash-gitariste Lindsey Troy winden zich steevast rond de dreunende drumslagen van Julie Edwards als een venijnige slang. In ‘Baby I Call Hell’ en ‘Gonna Make My Own Money’ zijn de dames op hun best. Beide zijn gebalde vuisten naar respectievelijk (ex-)honeys en vaders die niet in hun dochters geloven. “You say marry a rich man/Find a rich one if you can/Daddy don’t you understand?/I’m gonna make my own money, gonna buy my own land” zegt het allemaal.

Dan is er nog de topsingle ‘Walk Of Shame’, die zowat het muzikale equivalent van de bezongen situatie is, alleen dan zonder de schaamte en ronduit triomferend. De lust spat ervan af en blijft precies wel heel hard plakken. Petje af ook voor de keuze van ‘End Of The World’ als albumopener. De titel mag dan voor enige paradox zorgen, een betere introductie voor Deap Vally’s album dan die ijzersterke song moet nog uitgevonden worden.

Er moet helaas een ‘maar…’ komen na al die lof, anders waren we iets genereuzer met onze sterren omgesprongen. Na die vier nummers hebben we het even gehad met Sistrionix. Eerlijk is eerlijk, het lijkt allemaal zo goed op elkaar. Misschien is ‘Your Love‘ een van de betere nummers, maar dat ontdekken we pas als we ons niet aan de intentionele volgorde houden. De ‘spiritual’ secret track in ‘Six Feet Under’ is de uitzondering hier, een welkome pauze tussen al dat gitaar- en drumgeweld waarbij Troy nog eens degelijk met haar zangtalent pronkt.

De conclusie luidt dus als volgt: het spijt ons, dames, maar iets meer variatie was welkom geweest. Die consistentie heeft natuurlijk ook zijn voordelen. Heb je het voor een lied van Deap Vally, dan kan het meeste wat ze doen je best bekoren. Omgekeerd is echter ook het geval. Als een paal boven water staat wel dat ‘girl power’ een te softe term is, het soort bullshit waar Edwards en Troy met gemak gehakt van maken.


Nelle Verbrugghe

 
Student Taal- en Letterkunde: Nederlands-Engels en fulltime muziekfreak.


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response