Jamie xx – In Colour

 
jamie-xx-in-colour
jamie-xx-in-colour
jamie-xx-in-colour

 
Info
 

Gelijkaardig: The xx, Burial
 
Top Tracks: Higher Places, Girl, Stranger In A Room
 
In de buurt: 20-22/8, Pukkelpop, Kiewit; 23/10, AB, Brussel (uitverkocht)
 
Genre:
 
 

Pluspunten


Elf Jamie xx nummers op één plaat, dat lijken ons elf pluspuntjes

Minpunten


Fool's gold in de vorm van I Know There Is Gonna Be (Good Times)


0
Posted by

 
Albumrecensie
 
 

Dat Jamie xx hot is, hoeven we u alvast niet te vertellen. Zijn show in de Ancienne Belgique in het najaar verkocht razendsnel uit en waar u ook heen gaat deze zomer, als u gaat clubben zal het ongetwijfeld op de man zijn sfeervolle beats zijn. Wie al eens wil weten hoe zijn zomersoundtrack klinkt kan dus evengoed In Colour beluisteren. Wij gidsen u alvast eens even door het album als een ouder die zijn kind voor het eerst zonder steunwieltjes laat rijden, om u daarna als trotse vader de wondere wereld van Jamie xx in te sturen. 

Want wat is ons dat toch een mannetje. Als de kerel achter de knoppen van The xx, sloop hij op hun tweede album Coexist subtiel naar de voorgrond. Zijn fingerprints, zoals dat dan zo mooi heet, zijn overal op dat album terug te vinden en hij tilt op zijn eentje een zeer goeie band naar het niveau van een fantastische band. De teksten schreeuwden pijn en verdriet, maar het zou ons verbazen als er iemand ter wereld was die daar een betere soundtrack voor had kunnen bedenken dan hij voor elkaar kreeg: beats gedrenkt in subtiliteit en melancholie waardoor niemand het nog echt droog hield. Kortom, de grote doorbraak voor wie erop lette. Helaas was niet iedereen zo opmerkzaam en moest de brave knul nog een reeks fantastische singles uitbrengen om echt recht te hebben op wat hij verdient: een wereld die reikhalzend uitkeek naar In Colour.

Bijgevolg laat hij er geen gras over groeien. ‘Gosh’ geeft perfect weer wat wij dachten: ‘Oh my gosh’. Als opener kan dit tellen, met een rijk klankenpallet schept hij meteen een sfeer die het hele album blijft hangen: die van een zwoele zomeravond waar al eens duchtig geschuurd kan worden. Hetzelfde verhaal op ‘Sleep Sound’, dat hij al eens eerder uitbracht als single met ‘Girl’ (die we ook terugvinden op In Colour).

Maar echt op gang komt hij pas bij ‘Seesaw’, waar Romy Smith van The xx haar stem komt lenen. Als dit een voorbode is voor hun nieuwe album, dan belooft dit veel goeds. Het smachtende in haar stem maakt ons bijna gek van onmacht en Jamie smijt er op geniale wijze zijn half lome, half stuiterende beats bij om het geheel af te maken. Drie nummers ver en ons broekje is al doorweekt, maak dat mee. Meer clubgerichte vibes vinden we dan weer bij ‘Obvs’, dat ons in de verte doet denken aan ‘All Under One Roof Raving’, al blijft het al bij al nog vrij braaf hier. Desalniettemin blaast hij ons wel van onze sokken zo rond één minuut en veertig seconden (luisteren, genieten, wegzinken in de pracht en praal). Kortom, alles bij elkaar een betere floorfiller dan eender wat Hudson Mohawke uit zijn darmkanaal perste op Lantern.

Na het niemendalletje ‘Just Saying’ maken we ons op voor het blij weerzien met Oliver Sim, de XY van The xx en met een stem die zo lijzig is dat we er immer kippenvel van krijgen. Verder maken we er weinig woorden aan vuil, laat u vooral zelf meeslepen door eindeloze mistroostigheid. Iets vrolijker gaat het eraan toe op ‘Hold Tight’, waar de stemmen wederom verdwijnen en alle aandacht op zijn kunstjes gericht kan worden. Met succes, onze interesse verslapt geen moment, want hij speelt met beats zoals wij dat nog niet konden met duplo blokken. Dat we met de kleine lego’s even vaardig zouden zijn was al een illusie, want hoe hij Romy wederom laat schitteren in ‘Higher Places’ is weergaloos. Eigenlijk doet hij niets nieuws, hij bouwt clichématig op, volgt het boekje van “hoe gebruik ik zo’n stem om een killernummer te maken” tot op de letter en gooit achteloos elke troefkaart op tafel met een air van ‘ik zal je gaan hebben”, zoals dat in Brugge heet. Het evenwicht waarmee hij zich op het o zo dunne koord tussen kitsch en kunst overeind houdt is zelden gezien.

En dan moet het meest schaamteloze nummer van de plaat nog komen: ‘I Know There’s Gonna Be (Good Times)’, voorzien van gastbijdrages van Young Thug en Popcaan. Fool’s gold als je het ons vraagt, want zo’n nummer blijft een jaar na datum niet zo heerlijk als wanneer je het nu hoort, maar toch… Het beter plakken dan mieren in een pot met honing alleszins… Nee, het is een dijk van een jonger, beste lezer. Zo’n nummer waar je graag al een met een cocktail in je zetel bij inzakt en je de woorden ontglippen ‘heerlijke, zo’n beetje foute r&b’, in de volledige wetenschap dat dit voor de buitenwereld helemaal aanvaardbaar is. We praten tenslotte over Jamie xx…

Afsluiten doet hij met de ietwat spacey, desondanks vrij beklijvende ‘The Rest Is Noise’ en ‘Girl’ (waar we iemand half smekend horen huilen ‘I want you back…’). Nog een laatste keer trekken we de nacht in, clubben zoals we nooit voordien gedaan hebben. Een glimlach siert ons gezicht al lang niet meer na het beluisteren van dit album, maar toch hebben we continu de neiging om met gesloten ogen de ziel uit ons lijf te dansen. Vrolijk wordt je allerminst van In Colour, gelukkig des te meer. En als ‘I Know There’s Gonna Be (Good Times)’ ons niet begint te vervelen, spreken we van het album van het jaar. Wat een tovenaar, wat een held.


Bert Scheemaker

 
"Whatever you do, don't be another brick in the wall" -Hank Moody-


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response