I Am Oak – Ols Songd

 
IAO_OS_digi_1400px
IAO_OS_digi_1400px
IAO_OS_digi_1400px

 
Info
 

Gelijkaardig: The Bear That Wasn't, The Bony King Of Nowhere
 
Top Tracks: 'I Am Sound', 'Yojihito', 'Honeycomb', 'Birches'
 
In de buurt: 10/4, Cactus Muziekcentrum, Brugge
 
Genre:
 
 

Pluspunten


Wonderschone en somber gearrangeerde folkplaat

Minpunten


Het is folk, je houdt ervan of niet


0
Posted by

 
Albumrecensie
 
 

Als muzikanten een nieuw album uitbrengen, dan is dat om nieuwe muziek aan hun fans te laten horen. Dat is toch de normale gang van zaken, live albums en verzamelaars buiten beschouwing gelaten natuurlijk. Maar een keer om de zoveel tijd is er iemand die daar lak aan heeft en gewoon oud werk op de markt smijt. Deze keer is het de beurt aan I Am Oak, die vroeger op school in Bergeijk (in Nederland) gewoon aangesproken werd als Thijs Kuijken. En wat steekt die uit zo op een mooie dag? Uitgepuurde en prachtige folkplaatjes opnemen en eentje daarvan de naam Ols Songd meegeven en die daarna voor u komen spelen. Wat een wonderschone bezigheid.

Hij draait al even mee alleszins, ook al is de kans klein dat zijn naam direct bij u een belletje doet rinkelen. Op het vlak van ‘I Am Oak appreciatie’ (vanaf heden een bestaande term) lopen wij lichtjaren achter op onze noorderburen. Daar viel de band al in 2011 in de prijzen voor hun album Oasem en liepen ze ook meer storm voor opvolger Nowhere Or Tammensari, uitgekomen in 2012. Maar nu is de band er dus met hun vierde langspeler, Ols Songd, met oude nummers. Waarom toch, vraagt u zich af. Om u een plezier te doen, om de fans te plezieren en omdat het altijd de moeite is als deze Nederlanders iets uitbrengen op Snowstar, een label waar velen een voorbeeld aan kunnen nemen. Kwaliteit boven kwantiteit en talent steunen van eigen bodem, daar draait het om. Idealen die wij onderschrijven!

En dus nestelden we ons ‘s avonds lekker gezellig in de zetel met Ols Songd in de stereo, nog gniffelend omwille van de leuke titel. Want eigenlijk komt het album een beetje in de verkeerde tijd van het jaar uit. De dagen worden langer, de temperaturen hoger, maar Ols Songd is een album dat het muzikale equivalent is van een lekker knisperend houtvuur. Ideaal voor de winter dus eigenlijk, maar gezien goeie muziek tijdloos is, kan het onmogelijk tegenvallen, twintig graden buiten of niet.  Dus koptelefoon aan, beentjes naar omhoog en starten doen we met ‘I Am Sound’, dat meteen ook de toon zet voor de rest van het album: ingetogen, verstilde muziek, een minimum aan arrangementen en daar toch een volle sound mee creëren.

We haalden al aan dat Kuijken voor dit album vooral oude nummers is gaan gebruiken, maar eigenlijk zit er maar één nummer in dat al eens eerder uitgekomen was: ‘Yohjihito’. Oorspronkelijk verschenen op Sou Ka Ep in 2010 maar nu dus helemaal uitgekleed en herwerkt. Het verschil is precies dat tussen dag en nacht. Het ruige van vier jaar geleden is eraf geschuurd en vervangen door een laagje dons: warm en behaaglijk. Doch is het nummer nog steeds het zwaarste dat je hier zal terugvinden, hoe ongelofelijk het ook klinkt. Want dit is een verzameling nummers die schijnbaar achteloos in een slaapkamer tussen de joint en de boefkick in geschreven zijn, zoals dat in de goeie oude tijd wel meer gebeurde.

En stiekem lijkt het ook alsof I Am Oak wat heimwee heeft naar die vervlogen dagen. Niet alleen door dus oud materiaal uit te brengen, maar het album ademt iets rustieks uit. Alsof de plaat eigenlijk niet meer van deze tijd is, zo gestript van alles waar de Katy Perry‘s van deze wereld gebruik maken om nummers te frabriceren. Deze band leeft op zijn eigen ritme en het lijkt hen geen zier te kunnen schelen hoe de wereld rondom hen evolueert, zolang ze zich maar goed voelen bij wat ze doen. En dat mogen ze met recht en reden. Want wat waren wij gelukkig toen we de nummers ‘Honeycomb’ en afsluiter ‘Birches’ op de tracklist zagen opduiken. Van live-favorietjes gesproken. Een beetje zoals ‘True Love Waits’ van Radiohead, al is het toch niet net van hetzelfde niveau.

Maar waar wij hier in onze landje The Bony King Of Nowhere meer dan terecht op handen dragen (toch in de folky kringen), zouden we eigenlijk ook deze Nederlandse band de aandacht moeten geven die ze verdient. Want laat ons eerlijk zijn, is ‘Kites In The Company’ of ‘Firm Hands’ eigenlijk minder dan wat wij hier zo prachtig vinden? Absoluut niet. Dit album is eigenlijk een steekkaart, een greatest hits zonder hits of überhaupt nummers die al verschenen zijn. Het is een verzameling van nummers die doorheen de jaren zijn geschreven en een mooi beeld geven van het kunnen van Thijs Kuijken. Vooruitblikken terwijl er in de achteruitkijkspiegel wordt gekeken, met hem achter het stuur voelen we ons perfect veilig.

Ols Songd is een een puike plaat. Wie de band nog niet kende kan hiermee perfect instappen en de oudere fans worden op hun wenken bediend met die favoriete liedjes die ze tot nu toe nergens vonden. Ideaal moment dus om op grote schaal door te breken in België, iets wat we hem op basis van zijn onmiskenbare talent van harte gunnen. Maar toch blijf je achteraf met een onbevredigend gevoel achter. Ergens voel je dat er die ‘Grote Folkplaat’ in hem schuilt, die genres overschrijdt en mensen laat samenkomen rond zijn muziek, zoals Bon Iver dat deed met zijn For Emma, Forever Ago. Maar het is niet deze plaat. En hoe goed we hem ook vinden, hij wakkert vooral ons verlangen aan naar meer, naar nog beter. We zullen maar zeggen dat dat enkel voor de groten in wording is weggelegd.

I Am Oak speelt op 4 mei in het Kultuurkaffee in Brussel.


Bert Scheemaker

 
"Whatever you do, don't be another brick in the wall" -Hank Moody-


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response