Peter Doherty – Hamburg Demonstrations

 
pete-doherty-review
pete-doherty-review
pete-doherty-review

 
Info
 

Gelijkaardig: Babyshambles & The Libertines
 
Top Tracks: ‘Birdcage’, ‘Down For The Outing’ & ‘I Don’t Love Anyone (But You’re Not Just Anyone)’.
 
In de buurt: Het is wachten op een Belgische datum.
 
Genre: , ,
 
 

Pluspunten


Nuchter klinkt hij even fantastisch.

Minpunten


Eentonig, maar het zal de fans worst wezen.


0
Posted by

 
Albumrecensie
 
 

Ik heb het nooit durven denken, zelfs niet dromen, maar Peter Doherty heeft zijn leven terug op de rails. Na een succesvolle, drugsvrije tournee met The Libertines, breit hij met Hamburg Demonstrations een aantrekkelijk vervolg aan solo debuut Grace/Wastelands.

Ik steek het niet onder stoelen of banken, Peter Doherty is voor mij een muzikaal genie. Zelfs zijn concerten als wandelende apotheek kon ik smaken, maar wat deed het deugd om begin maart van dit jaar een pientere Doherty te zien dartelen op het podium van de AB met The Libertines. Hij vond zijn soulmate Carl Barât terug. Het resultaat was Anthems For Doomed Youth, een scherp comeback album voor The Libertines en een afgekickte Peter Doherty.

Hamburg Demonstrations is oerdegelijk, niks nieuws, typisch Doherty. Er wordt afgetrapt met ‘Kolly Kibber’. Heerlijk wisselend tussen akoestische en elektrische gitaar met een wemelende Doherty. Veel hitpotentieel met het subtiele pianootje en koortje, maar laat ons eerlijk zijn, Peter Doherty gaat al lang mee en hoeft dus niet meer te rekenen op airplay op de Vlaamse radio. Spijtig!

‘Down For The Outing’ kan rekenen op een doffe bas die zich meteen aan je vastklampt. Zin in een late night walsje met uw lief? Leg die plaat op, Doherty’s oohs en laaa’s laten niemand onberoerd. Hoogtepunt is ‘Birdcage’ waarin Peter Doherty een duet aangaat met Suzie Martin. Een vreugdevol duo lijkt mij.

Het enfant terrible zingt in ‘Hell To Pay At The Gates Of Heaven’ over de aanslagen in de Parijse Bataclan op 13 november vorig jaar. Hij is vooral gechoqueerd door de jonge leeftijd van de terroristen. Jonge mensen zijn op zoek naar een doel in hun leven, dat maakt hen gemakkelijk beïnvloedbaar. In tijden van angst voor terrorisme laat een zin als: “Come on boys, choose your weapons. J-45 or an AK-47”, niemand onberoerd.

Tijdens voorafgaande single ‘I Don’t Love Anyone (But You’re Not Just Anyone)” kweelt hij de zoveelste verovering de zevende hemel in. De plaat telt twee versies. De eerste versie is een soort van digitale herwerking waarbij de plaat blijft haperen. Jammer en overbodig, de single staat er wel in zijn originele versie.

‘A Spy In The House Of Love’, ‘She Is Far’ en ‘The Whole World Is Our Playground’ tappen uit hetzelfde vaatje. Een plaat van Peter Doherty is nooit dynamisch of vernieuwend, daar is ook niks mis mee. Britpop fans zullen zeer opgetogen zijn met de nieuwe Doherty, zij krijgen wat ze willen van hun (ex)-junkie idooltje.


Jietse

 


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response