Tame Impala – Currents

 
Tame Impala - Currents
Tame Impala - Currents
Tame Impala - Currents

 
Info
 

Gelijkaardig: Daft Punk
 
Top Tracks: Let it happen, Disciples, The less I know the better
 
Genre: , ,
 
 

Pluspunten


Herkenbaar eigen popgeluid

Minpunten


Minder meeslepend en spannend dan voorgangers


0
Posted by

 
Albumrecensie
 
 

Innerspeaker zie ik als een cocon, Lonerism als de rups en Currents als de vlinder’ aldus  Tame Impala’s Kevin Parker. Deze geluidskunstenaar wil zich koste wat kost niet herhalen maar zoekt in plaats daarvan naar nieuw onontgonnen terrein. Dit betekent voor Currents (nog meer) een verschuiving van gitaren en drums naar synthesizer en geprogrammeerde beats. Het resultaat: toegankelijke pop die helaas minder spannend is dan beide voorgangers.  

Hoewel Tame Impala op het podium uit meerdere bandleden bestaat, geldt dit niet voor de studio. Hier heerst namelijk voorman Kevin Parker die eigenhandig en alleen alle nummers op de derde langspeler schreef, speelde, opnam, produceerde én afmixte. Met andere woorden Kevin Parker is Tame Impala, altijd overigens al geweest aangezien de band voortgekomen is uit hetgeen hij in zijn slaapkamer geluidstechnisch in elkaar knutselde. Deze muzikale expirimenteerdrang van Parker resulteerde in 2010 in de psychedelische popplaat ‘Innerspeaker’. In 2011 gevolgd door ‘Lonerism’. Beide platen bevatten indrukwekkende geluidscollages met dikbelegde geluidslagen en er sprak creativiteit, perfectionisme en ambitie uit.

En wanneer je twee albums aflevert die beiden veelvuldig in de befaamde jaarlijstjes prijkten, ontstaan er onvermijdelijk hoge verwachtingen voor het derde album. Parker zal zich hier ongetwijfeld van bewust zijn geweest, maar heeft zich er geenszins door laten leiden. Eigenzinnig en creatief als hij is, bewandelt hij op Currents dan ook een heel ander pad.

Kevin Parker

Kevin Parker

Hoewel, hijzelf ziet het meer als een natuurlijke ontwikkeling (die van cocon, rups naar vlinder). Feit is in elk geval dat de gitaren op de derde productie veelal in de koffers zijn achtergebleven en in plaats daarvan wordt er gebruik gemaakt van digitale hulpmiddelen. Met deze apparaten kon hij overigens sowieso al goed overweg zoals te horen is op Lonerism en Innerspeaker. Daar was de gitaar (weliswaar met een snoertje doorgelust naar het phaser-pedaal) meer in balans met de andere ingespeelde instrumenten. Iets wat nu niet meer het geval is. Resultaat: ambient en disco in plaats van rock. Met de ogen dicht zouden we zomaar Daft Punk kunnen horen. Dominerende synthesizers waarbij de new wave door Parker herontdekt lijkt.

Het is dus even slikken wat betreft de nieuwe richting. Psychedelische popmuziek die zelfs top 40-fähig is. Waarschijnlijk wringt hier ook de schoen: het ligt allemaal lekker in het gehoor en het slikt moeiteloos weg, maar na 2 jaarlijstplaten hadden we gehoopt op meer. Tame Impala behoudt nog steeds haar herkenbaarheid maar is minder  spannend dan voorheen. Bovendien is het ‘popsausje’ nogal overheersend en te flauw. Dit zorgt er voor dat na enkele sterke openingsnummers de aandacht verslapt.

Waar de 2 voorgangers als meeslepend en inspirerend omschreven konden worden, missen we dit nu juist op Currents. Het resultaat is niet meer een verslavende luistertrip maar nogal makkelijk verteerbare popmuziek.  En dat is jammer want als je Kevin Parker heet kom je hier niet helemaal mee weg.


Jochem van Rossum

 


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response