Yeasayer – Amen & Goodbye

 
Amen_&_Goodbye_(Front_Cover)
Amen_&_Goodbye_(Front_Cover)
Amen_&_Goodbye_(Front_Cover)

 
Info
 

Gelijkaardig: Suckers
 
Top Tracks: 'Half Asleep', 'Gerson's Whistle'
 
In de buurt: 12/5, Handelsbeurs Gent via Democrazy
 
Genre: ,
 
 

Pluspunten


De aankomende tour met de oude getrouwe helden van nummers

Minpunten


Slappe kost all over the place


0
Posted by

 
Albumrecensie
 
 

 De Brooklynse band Yeasayer is in ons land al lang geen onbekende meer. Headliner op Cactus, een uitverkochte AB, dolle fans die als een gek meehoppen op ‘Ambling Alp’,… We hebben het allemaal gezien. Met de geboorte van hun derde spruit, Fragrant World in 2012, stonden ze op de top van de berg. Maar daarna bleef het wel heel erg lang heel erg stil in Brooklyn. Een identiteitscrisis werd hier en daar gesuggereerd, maar eentje die de band zou overwinnen. Ondertussen zijn we 2016 en heeft het viertal zijn antwoord klaar op de geruchten: Amen & Goodbye. Het langverwachte vierde album van Yeasayer…

En op het eerste zicht lijkt het een serieuze klepper. Dertien nummers begot, waar zien we dat nog dezer dagen? Maar een nauwkeurigere blik leert ons al snel dat er vier nummers inzitten die we hoogstens als skits kunnen bestempelen. Negen ‘echte’ songs dus, da’s wat magertjes voor vier lange jaren, nee?

Ons schoot spontaan het gezegde ‘veel geblaat en weinig wol te binnen’, woorden die ook nog kracht werden bijgezet door ‘Daughters Of Chain’, een niemendalletje met vette Bowieknipogen dat een opstapje is voor ‘I Am The Chemistry’. Typisch Yeasayer, dat nummer. Van de psychedelische pop die vol oorwurmen zit, een net iets te groot aangezet refrein dat übergemakkelijk mee te zingen is, alle ingrediënten zijn aanwezig. Maar desondanks kan al dat uiterlijk vertoon dat ons meeneemt naar de hoogdagen niet verhullen dat Amen & Goodbye een leeglopende ballon is. Tekstueel en conceptueel lijkt het nergens naar. “She only needs my help pleasuring herself beneath the rue leaves“, komaan zeg. En dat nadat we eerst wat chemie door onze strot geduwd kregen.

Ook een van de andere singles, ‘Silly Me’, weet maar half te bekoren. Hetzelfde verhaaltje hier: krampachtig proberen de succesformule uit te melken, maar waar ze op Fragrant World nog mooi de gekuiste blauwdruk van Odd Blood konden volgen, lopen ze hier hopeloos verloren in saaie popmuziek, opgesoupeerde worldinvloeden en onnodige tierlantijntjes. Het is pas bij ‘Half Asleep’ dat we voor het eerst een beetje enthousiast worden, al heeft dat meer te maken met die intrigerende vrouwenstem in het begin dan met de zangstemmen van Yeasayer zelf, maar toch, we veerden recht. En ook hier knappen we een beetje af op de tekst, want van “she said, “I’ve seen your face somewhere. Now fuck me while I’m sleepin‘” worden we niet vrolijk. Een beetje een amechtige poging om een destructieve liefde neer te zetten. Wij grijpen terug naar ‘I Remember’ als we liefdesliedjes van Yeasayer willen horen. 

‘Dead Sea Scrolls’ en ‘Prophecy Gun’ zijn even memorabel als goed en gezien ze nimmer bleven plakken onder onze hersenpan, hoeven we daar verder geen woorden meer aan vuil te maken. En de middelmatigheid blijft welig tieren. ‘Divine Simulacrum’, om god weet welke reden gesandwicht tussen twee belachelijke skits, tapt verder uit het vaatje van belachelijke liefdesliedjes (‘it’s just a crush, don’t beat yourself up). ‘t Is zoeken naar de parels tussen de zwijnen met andere woorden, al is ‘Gerson’s Whistle’ wel een aanrader. De band neemt zijn tijd om op stoom te komen en zet een uitgesponnen en goed uitgewerkte prestatie neer. Het is dan ook geen toeval dat dit nummer wat in het verlengde ligt van ‘Half Asleep’ qua opbouw. Dit doen ze nog steeds het best, al lijken ze zichzelf voor de rest van de plaat toch serieus te overschatten.

Want ook ‘Uma’ en ‘Cold Night’, de afsluiters voor de laatste skit ‘Amen & Goodbye’, laven zich aan de poel van middelmatigheid en ‘Uma’ zelfs aan die van tenenkrommende clichés. Wat doen die strijkers daar in godsnaam? Schoenmaker, blijf bij je leest, want in plaats van elegante muiltjes krijgen we tegenwoordige roze Crocs. Confronterend voor een band die we ooit op handen droegen. Daar verandert de zielige Radiohead imitatie in de intro van ‘Cold Night’ bitter weinig aan.

Het nog eens allemaal samenvatten lijkt haast weggesmeten moeite. Hoe vaak kun je tenslotte iets met de grond gelijkmaken? Eens het neergetrokken is, blijft het daar nu ook éénmaal verslagen liggen. Het is een ongeïnspireerd, clichématig en goedkoop album geworden, dat zich bezondigd aan belachelijke teksten, gemakzuchtige arrangementen en vooral de gruwel van goedkope pop. De psychedelische ondertoon is, jammergenoeg, definitief helemaal weg en vervangen door platte commerce. Amen & Goodbye, yes indeed.


Bert Scheemaker

 
"Whatever you do, don't be another brick in the wall" -Hank Moody-


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response