1
Posted by Olivier De Clercq in Albums
 
 

Hieroglyphic Being – Le Jardin des Chemins Bifurquants

Hieroglyphic Being is de artiestennaam van de Amerikaanse technoproducer Jamal R. Moss. Hij resideert in Chicago, wat wil zeggen dat hij is opgegroeid met de sterke dancecultuur daar, maar op zijn eigen producties komt hij toch meer gesofisticeerd en minimalistisch uit de hoek. Na het releasen van wat losse singles en EP’tjes doorheen de jaren is het nu tijd voor een debuutalbum, dat wordt uitgebracht op het Belgische audioMER label.

Er zit zelfs een concept achter! Iets met plantenreligies en goden, volgens de PR-mensen is het album “oozing with profound cosmic meaning.” Klinkt zeer meta en intellectueel uitdagend, maar in de praktijk valt het allemaal wel nog mee. Wel is deze release wellicht vooral (of misschien zelfs enkel?) te pruimen voor de harde minimal lovers. Het album wordt enkel uitgebracht op vinyl en iedere kant huisvest slechts één nummer. Die duren beiden ongeveer twintig minuten en draaien quasi volledig rond een spaars ritme dat enkel van tempo veranderd doorheen de speeltijd, maar qua structuur vastgeroest blijft.

Eentonig lijkt de beste omschrijving, maar toch weet ‘Rhythms Circadiens’ de volle twintig minuten te boeien. Dat is te wijten aan de combinatie van de zachte ambient op de achtergrond, die de luisteraar meesleurt in een meanderende psychotrip, met de nerveuze en glitchy synthesizertonen, die inhakkend tot alertheid oproepen. Ze versmelten mooi rond de tropische en Afrikaanse percussie, die inderdaad beelden oproept van rituele dansen rond een kampvuur en sterrenhemels die zogenaamde plantengoden bevatten. ‘Rhythms Circadiens’ is een knap staaltje “intellente dansmuziek”, dat zeker naast Moss’ meer rechtoe-rechtane technostampers mag staan.

Hetzelfde kan niet gezegd worden over de B-kant en bijna-titelnummer ‘The Garden of Forking Paths’. Hier zoekt Hieroglyphic Being terug meer de clubsfeer op, waar een ruwe baslijn voor een steviger momentum zorgt dan in ‘Rhythm Circadiens’. Toch is track twee een pak minder goed, en wel vanwege de geluidssamples. Op zich redelijk logisch om bij een conceptalbum over plantenreligies natuurfenomenen, vogelgefluit en eendengekwaak bij de composities te betrekken, maar ze worden op een dusdanige manier verwerkt en vervormd dat de enige doelgroep die ze genietbaar kunnen vinden, de TikTak-kijkertjes zijn. Het resultaat is namelijk even irritant en kinderachtig als het fruitsapmannetje. Voorts is het niet echt subtiel om je concept te verduidelijken met statements als “Parallel Universe” en “Alternative Reality” op eindeloze repeat.

We weten eerlijk gezegd niet wat we van ‘Le Jardin des Chemins Bifuquants’ moeten denken. Op zich is het bewonderenswaardig als een artiest zijn comfort zone verlaat en de experimentele toer uitgaat. Eén op twee geslaagde experimenten is echter statistisch gezien nogal weinig en een echt goed voorteken is het niet als de artiest zich schijnbaar meer op het concept concentreert, dan op de muziek. Met zijn losse releases bewijst Hieroglyphic Being wel dat hij het in zich heeft om echt diepgaande composities af te leveren en als hij zich op zijn volgend album meer op de muziek zelf concentreert, zien we hem in de toekomst graag terug voor ronde twee.

 

Auteur: Olivier


Olivier De Clercq