Flying Horseman @ Cactus

 
Cactus
Cactus
Cactus

 
Info
 

Genre: Rock
 
Recente Album: Night Is Long
 
Meer concerten: 25/11, Handelsbeurs Gent, 26/11, De Kreun, Kortrijk, 27/11, AB, Brussel, 3/12 & 4/12, Het Bos, Antwerpen, 5/12, De Warande Turnhout, 9/12, Stuk, Leuven, 18/12, Muziekodroom, Hasselt
 
Concertzaal: ,
 
 

Pluspunten


De liveversie van Night Is Long was het zoals het hoort te zijn: prima

Minpunten


Het was een beetje koud en eenzaam op weg naar huis


0
Posted by

 
Concertverslag
 
 

Als er nu eens één band is die perfect past bij een druilerige herfstdag, dan is het wel Flying Horseman, de band rond de getalenteerde gitarist Bert Dockx. Bij deze liet Cactus dan ook een minder natte droom in vervulling gaan door hen op vrijdag de 13de november te programmeren. Want jeetje, die nieuwe plaat, Night Is Long, die is niet van de poes. Een staalkaart van hun kunnen, een uitgediept pareltje dat perfect omvat waar Flying Horseman voor staat: uitgekiemde, sobere en toch rijke muziek. Tel daar bovenop de gerenommeerde livereputatie en het fenomeen Broeder Dieleman als voorprogramma en onze geldbuidel schoot vanzelf open.

Want die Broeder Dieleman, da’s toch een geval apart. Geroemd in de underground (als we dat woord al mogen gebruiken), zo onbekend als wat in de mainstream, die Tonnie Dieleman die puur omdat het kan in het Zeeuws Vlaams kwam zingen. Ongedwongen, bijgestaan door een gitaar en een knappe jongedame die met ontblote schouders ons meer dan een halfuurtje in de ban hield. Maar hoewel onze ogen haar bleven fixeren, hoorden we vooral vlaagjes prachtige pop. Denk aan de zatte nonkel van Spinvis, die mooie zinnen maakt, maar waarvan ge toch altijd denkt “wat zegt die nu juist?”, denk aan Luc De Vos, maar dan nadat hij een maand in de bossen van Canada heeft geslapen. Zieltjes heeft de Broeder alleszins gewonnen in Cactus, want een oververdiend en oprecht applaus was zijn deel toen hij ons uitwuifde en ons veel plezier toewenste met Flying Horseman.

Een overbodige geste, want wie naar een Flying Horseman show gaat, weet wat hij krijgt: een heerlijke avondje. Of onze Broeder nu glimlachend zijn armen rond onze schouders slaat of niet, dat maakt niet uit. De gloed die Bert Dockx uitstraalt op het podium zorgt ervoor dat we het wel instant warm krijgen. Zoals hij een stomende show kan neerzetten, zo kunnen het er weinig. Schijnbaar achteloos, met het grootste gemak en altijd spot on: zo doen ze dat. En dat was in Cactus niet anders.

Het nieuwe album werd er voor het eerst live aan het grote publiek voorgesteld, maar van een opwarmingsrondje was helemaal geen sprake. ‘Wild Colours’ klonk zoals het moest, ‘Money’ raasde al stevig door en ook nummers als ‘Faithfully Yours’, met die fantastische bluesvibe liet ons verre van koud. Al moeten we die woorden misschien herzien, het kippenvel op onze armen indiceerde ofwel koude, ofwel een emotionele opstoot die onze huid maar moeilijk kon verdragen. We gokken toch op het laatste.

Want Flying Horseman deed er alles aan om ook effectief enkel winners op ons af te vuren. De lichtman beschikte over de gave om ieder nummer prachtig kracht bij te zetten, de sfeer tot in de perfectie te vangen zoals enkel licht dat kan, kortom, de lichtman deed zijn job zoals het moest. En wat een meerwaarde is dat om het viriele gitaarspel, de licht smekende stemmetjes van de achtergrondzangeresjes en de bij momenten grootse en stevige jams te kunnen aanhoren in omstandigheden die ervoor gemaakt zijn. Heerlijk.

Al kunnen we het toch niet laten om ook op zoek te gaan naar mogelijke verbeteringspuntjes. Absurd, want wie Dockx zijn verschillende bands al live zag, weet dat er zowel aan Strand, Dans Dans als Flying Horseman vrij weinig ruimte voor verbetering is. Al droomden we toch even van net dat ietsje aggressievere dat misschien wel eens kon doorklinken in ‘Little Boy’, zeker wat de drums betreft. Weergaloos goed had dat kunnen worden en zelfs iets atypisch bijtend, maar we settelden voor een gewoon zeer goede versie. En hoewel elke plaat uit het repertoire de revue passeerde, tot ons groot jolijt (een zeer fijne van ‘Ghostwriter’ kwam ondermeer gedag zeggen), hadden we best wel nog graag meer van op de epische dubbelaar City Same City gehoord, maar dat is eigenlijk gewoon belachelijk doen van ons. Precies of we zijn een klein kind dat voor Sinterklaas alles krijgt wat hij oorspronkelijk wou, maar dan zijn blik laat gaan langs het boekje van de Fun en bij zichzelf denkt:” shit, dat wou ik ook nog”. Tevreden zijn met wat we kregen, dat is de boodschap, want we kregen verrekt veel daar in Cactus.

“Nighttime is the right time” zongen de beide dames toepasselijk in ‘Faithfully Yours’, waarna Dockx er bijna krampachtig aan toevoegde “to be faithfully yours…“, en we kunnen het eigenlijk niet anders omschrijven. Het was dan wel geen nacht, maar die herfstavond zullen we niet snel vergeten. Het juiste moment, de juiste plaats, de beste band. Flying Horseman is nog maar warm aan het draaien, beeld u maar eens in wat dat gaat geven op het einde van de tour. We kunnen het u alleen maar warm aanbevelen.


Bert Scheemaker

 
"Whatever you do, don't be another brick in the wall" -Hank Moody-


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response