Larry Gus @ Cactus

 
Cactus
Cactus
Cactus

 
Info
 

Genre: Elektropop
 
Recente Album: I Need New Eyes (2015)
 
Meer concerten: /
 
Concertzaal:
 
 

Pluspunten


Een entertainer pur sang, een ontzettend leuke show

Minpunten


Muzikaal bleef het helaas onder de verwachtingen


0
Posted by

 
Concertverslag
 
 

Het moet ongeveer een jaar of zeven geleden zijn dat we met 100 dagen in de Magdalena zaal te Brugge vertoefden om toch, jong en onwetend, een goeie vijftien minuten hardcore mee te pikken. Van die betonmolens die nergens heengaan, u kent dat wel. Nu, blijkbaar exact zeven jaar later, staan we wederom in die zaal, al zijn we nu heel wat minder onwetend en onschuldig en zakken we af om Larry Gus te zien, de Greek Freak die zijn albums uitbrengt op James Murphy zijn DFA label en door de sympathieke mensen van Cactus voor onze neus gezet werd.

Want ondanks dat een Griekse artiest die elektropop maakt niet bepaald als een pure winner zou aanzien worden, heeft de man al enkele adelbrieven voor zich liggen. James Murphy, zoals al eerder aangehaald, maar ook invitaties voor Lowlands en Best Kept Secret (waar we toch allemaal met een jaloerse blik heen kijken) spreken voor zich. Panagiotis Melidis, zoals hij normaal door het leven gaat, is dus al even aan de weg naar boven aan het bouwen. Aan ons om te zien hoe ver hij ondertussen al zit.

Hij begon voor dat we het goed en wel doorhadden. Waar we nog dachten dat de kerel op het podium een typische roadie was, namelijk een kerel met een baardje van anderhalve week, een korte broek en een zwart shirt die er een beetje stoned uitzag, bleek het gewoon Larry Gus te zijn die na een duimpje in de lucht naar de P.A. aan zijn rariteitenkabinet begon. En dat mag u letterlijk nemen. Want vanaf de eerste tot de laatste seconde werden we getrakteerd op de hersenspinsels van een Griek waarvan u en ik zouden denken dat hij zwaar aan de drugs zit en geen besef heeft van zijn omgeving.

Moederziel alleen stond hij op dat podium, vooral nummers uit zijn laatste worp I Need New Eyes brengend. Met enkel zijn elektronische prullaria en een primitieve drum ter beschikking ging het dus, dachten wij verkeerdelijk, een primitieve set worden. Ja, dag moeder zeg! Meneer Gus toverde met zijn stem en besloot zich het hele gedoe alsook het makke publiek niet aan te trekken en gewoon zichzelf te zijn. Geleuter over wisselen van stad en met zijn vrouw gaan slapen, blije vooruitzichten bij de gedachte om ‘s avonds te masturberen op hotel, u snapt het wel. Gus couldn’t give a damn.

En dat was ook zo in zijn muziek. De zinsnede ‘op plaat klonk het beter’ wordt al te vaak gebruikt, maar hier is het echt wel van toepassing. Gus slaagde er in om bij zo goed als elk nummer de mist in te gaan en het niet goed na te spelen, maar het kon ons eigelijk bitter weinig schelen. ‘Np-Complete’, ‘A Set Of Replies’ en een lekkere schijf als’ Taking The Personal Away’ mogen dan wel moeilijk te herkennen geweest zijn, ze waren wel feest in Cactus. En niet in het minst omdat Gus dan misschien wel muzikaal geen hoge toppen scheerde, maar wist te entertainen als een volslagen gek.

Zo drumde hij op een gegeven moment op de houten vloer waar wij als publiek stonden, liep hij rondjes rond zijn, nou ja we zullen het maar DJ booth noemen voor de duidelijkheid, waarbij hij continu van en op het podium moest, danste hij zowat als enige in de frontstage en liet hij al zijn zorgen voor wat het was. Vrijdag was Gusdag blijkbaar en we waren allen uitgenodigd om vrolijk mee te doen in zijn gekte.

Hij heeft er dan natuurlijk ook de muziek voor. Niet moeilijk dat James Murphy viel voor de klanken van de Griek, want hij weet wereldinvloeden, disco, house en pop te versmelten tot een catchy, meeslepend geheel. Zet daarboven dan nog eens zijn vervormde en repetitieve stem en je komt algauw uit bij een sound die aanslaat, iets wat we ook zagen want de Magdalena zaal in Brugge was voor de gelegenheid ook meer dan aardig volgelopen.

Maar toegegeven, ondanks dat het heel erg leuk was, en ons hart smolt toen hij op het einde van zijn reguliere set naar ‘Felix’ vroeg om de toestemming te krijgen om nog een bisje te spelen, bleef het muzikaal een beetje onder de verwachtingen zweven. Het was leuk, het was ontzettend leuk en Gus is een geboren entertainer voor wie al eens van absurde shows en Animal Collective houdt, maar in al zijn enthousiasme vergat hij soms de muziek mee te tillen naar een hoger niveau.

 


Bert Scheemaker

 
"Whatever you do, don't be another brick in the wall" -Hank Moody-


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response