Roosbeef @ Vooruit

 
Democrazy-uitgelicht
Democrazy-uitgelicht
Democrazy-uitgelicht

 
Info
 

Genre: Pop
 
Recente Album: Kalf (2015)
 
Meer concerten: ihkv MOODS, Brugge, 24/7
 
Concertzaal:
 
 

Pluspunten


Prachtig ingeklede liedjes, op zo'n manier gebracht dat je niet anders kan dan smelten

Minpunten


Soms kwam haar stem niet boven de instrumenten uit. Heel soms, maar of het erg is om naar het spel van Delbeke en Pintens te luisteren, da's een heel andere vraag


1
Posted by

 
Concertverslag
 
 

Met enige verbazing kwamen we de Balzaal van de Vooruit weer binnen. In onze herinnering had Raketkanon het kot een kleine week eerder half afgebroken en de opkuis zal wel niet van de poes geweest zijn. Maar kijk, daar stonden we weer in de mooie zaal, klaar om van Roosbeef te gaan genieten.

Haar tour met haar nieuwe album Kalf loopt op zijn einde en in Gent kwam ze nog een laatste keer stevig uithalen in het gezelschap van rasmuzikanten als Tom Pintens (ex-Zita Swoon, Het Zesde Metaal), Tijs Delbeke (Sir Yes Sir en occasioneel dEUS) en drummer Tim Van Oosten. Wij gingen ons een plekje zoeken tussen een publiek dat ietsje ouder is dan we gewend zijn, liever afstemt op Radio 1 dan op Studio Brussel en zich duidelijk niet liet afschrikken door de grauwe avondlucht.

Geef ze eens ongelijk. Tenslotte werd Roosbeef deze week nog bejubeld door OOR en als beste band van Nederland neergezet, iets wat we enkel maar kunnen onderschrijven. Roos Rebergen, de vrouw rond wie het toch allemaal draait, schrijft teksten waar wij alleen maar van kunnen dromen en heeft invalshoeken die wij nooit zouden zien. Haar grootse verhalen worden verpakt in kleine liedjes en de kleine verhalen in grootse nummers, allemaal u lief toegezongen door een unieke stem.

En beginnen deden ze met een koppel nieuwe nummers. ‘Amerika’ en ‘Controleer Mij’ hadden de eer en het genoegen om de wateren te testen en algauw bleek dat dat het Gentse publiek een warm bad was voor de Nederlandse schone, waarna ze zich er eens goed in wentelde. Dat moet wel deugd doen, want wat ons al snel opviel is dat Rebergen op een zeer aparte manier zingt. Wanneer ze niet bezig is aan de piano of de tweede gitaar voor haar rekening neemt, zien we haar linkerhand verkrampen op een zeer onnatuurlijke manier, terwijl ze haast stampvoetend en met gepijnigde, toegeknepen ogen haar zinnen de microfoon in zwiert.

Al verzinken de uitwendige tekenen van iemand die haar fair share van ongeluk en doemgedachten al gehad heeft in het niets bij sommige van haar teksten, zoals die van ‘Kalf’, dat al vrij vroeg in de set zat. Zelden hebben vier woorden zo’n indruk op ons gemaakt als “Goddomme, blijf bij mij“, zeker als die dan nog eens kracht bijgezet worden door Pintens en Delbeke, beide in topvorm. Afwisselend namen ze de bas & gitaar voor hun rekening, want nog maar eens in de verf zet op welke sterke band Rebergen kan rekenen. En qua eyecandy kon Delbeke ook wel tellen, zo liet hij zijn dotje al snel varen en zag hij er verdraaid vervaarlijk uit met zijn lange manen en baard. Tel daar bovenop het opvallende geroezemoes in de zaal toen hij zijn hemd uittrok en in zijn marcelleke doorging en u kunt wel raden dat we zo ongeveer de enige waren die in het tegenlicht de donshaartjes op Rebergen haar benen opmerkten.

Maar graag hadden we toch nog even de aandacht op Delbeke, Van Oosten en Pintens gelegd. Want hoewel de focus natuurlijk toch op Rebergen ligt, zijn zij degene die ervoor zorgen dat dit live echt staat als een huis. De gitaren zijn vet, de baslijnen heerlijk stevig en achter de drums ligt een wild beest op de loer, waardoor ze met een eerder kleinkunstachtige liedjes (op plaat toch) een duizend keer stevigere show neerzetten dan het gros van rockbandjes in ons landje dat zo vol is van zichzelf. Roosbeef toont waar het om draait, en dat is wat ze in het Engels heart noemen. De zin om te willen, zullen we het maar noemen.

De manier waarop het overheerlijke ‘Iets Te Veel Wij(n)’ body meekreeg was bijvoorbeeld om duimen en vingers bij af te likken en dan hebben we het nog niet gehad op de manier waarop ze ‘Twijfelaar’, ‘Niet Uitmaken’ en ‘Pulpo’ bracht, niet alleen favorieten van uw redactie, maar ook van het publiek hebben we gemerkt. Vooral ‘Pulpo’, met die fantastische zin “we zijn graag op onszelf, maar liever niet alleen“. Dichter bij een pijnlijke waarheid waar we met z’n allen proberen aan te ontsnappen kun je niet komen en al zeker niet in zo’n simpele doch sublieme bewoording.

Iets wat in haar hele set tot uiting kwam, die simpele zinnen die oh zo doeltreffend zijn. Precies of we zijn een bende kleuters die aan de hand van Rebergen meelopen, niet goed wetend waar ze ons heen brengt, maar met zo’n kinderlijk oprecht vertrouwen in een goeie afloop. Een avontuur met als gids een meisje dat zelf op zoek is, maar zo’n groot hart heeft dat we braafjes volgen. Een meisje dat zich goed bewust is van haar imago, want ze koos er voor om vrij snel de interactie met haar publiek op te zoeken omdat ze gelezen had dat dit in De Roma in Antwerpen een minpuntje was volgens een criticus. Meteen komaf mee gemaakt en ze verspilde zelfs enkele woorden aan haar gezichtsuitdrukkingen, zodanig dat we daarover niets slechts konden schrijven. Alsof dat de moeite zou geweest zijn. If it ain’t broken, don’t fix it. En naar wat wij zagen moest er bitter weinig bijgeschaafd worden, want de band stond als een huis.

Zelfs op de meer intieme momenten, zoals ‘Raak Mij Aan’, over een meisje dat bang is om als maagd dood te gaan ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Alleen achter haar piano schitterde Rebergen, waarna de rest van de groep geleidelijk inviel om dan samen naar een hoogtepunt toe te werken. Dijk van een nummer, dat alvast. Maar desalniettemin komt helaas aan alle mooie liedjes een einde en dat was hier niet anders. Na een zeer vermakelijke bisronde, waarin ondermeer nog ‘Nachtauto’ passeerde (we hoorden tot ons groot jolijt al onze favoriete nummers, met in het bijzonder die van Omdat Ik Dat Wil), was het definitief gedaan met de tour van Roosbeef. Jammer.

Maar toch hoeft u niet te treuren,. Zo bevestigde de band om deze zomer af te zakken naar Brugge om daar in het kader van MOODS het voorprogramma van Flip Kowlier te doen, maar tussen ons gezegd en gezwegen, we hopen eigenlijk dat Roosbeef een uitgebreide set mag spelen. Want zoals ze gisteren voor de dag kwamen in de Balzaal in de Vooruit, kunnen we OOR enkel gelijk geven. Dit is de beste band van Nederland. En als de koningin van Nederland telkens zo’n prinsheerlijke set weet af te werken, kunnen we haar enkel maar warm aanbevelen.


Bert Scheemaker

 
"Whatever you do, don't be another brick in the wall" -Hank Moody-


One Comment


  1.  

    Normally I’m against killing but this article slaughtered my ignorance.

    [Reply]

    You must log in to post a comment



Leave a Response