The Scene @ Lotto Arena

 
The_Scene_Lotto_Arena_14062014_05
The_Scene_Lotto_Arena_14062014_05
The_Scene_Lotto_Arena_14062014_05

 
Info
 

Genre: Nederlandstalige rock
 
Recente Album: Platina Blues
 
Meer concerten: 21/06, AB
 
Concertzaal:
 
 

Pluspunten


The Scene blijft een ankerpunt in de Nederlandstalige rockgeschiedenis met een poëtische kracht die zeldzaam is.

Minpunten


Dat we een prachtnummer als 'Rigoreus' niet te horen kregen.


0
Posted by

 
Concertverslag
 
 

The Scene staat garant voor twintig jaar Nederlandstalige rock die barst van poëtische meesterwerkjes. Dit dankzij het tekstuele meesterbrein van zanger-gistarist-componist-producer Thé Lau, de man die aan terminale keelkanker lijdt. Zaterdag speelde hij één van zijn twee Belgische afscheidsconcerten. Het werd een erg aangrijpend weerzien dat eens te meer bewees wat een groot verlies Lau betekent voor het muzikaal erfgoed van de Lage Landen.

 “De dood is op jacht naar mij, die vuile uitzichtloze dood….er lopen goden op de gang…” klonk het in opener ‘Slaap’. Thé Lau greep ons al meteen bij de strot; de Lotto Arena werd gevuld met een dramatische geladenheid. Gelukkig voelde de man zich naar eigen zeggen vrij goed en klonk zijn stem – ondanks zijn keelkanker – onaangetast en zelfverzekerd. Datzelfde geldt voor de band die als een bijzonder geolied geheel klonk.

Bovendien bracht Thé Lau zijn goede humeur mee naar Antwerpen en maakte hij o.a. grapjes over de grandioze overwinning van Oranje tijdens het het WK voetbal de avond voordien.

 Maar hét kenmerk van deze man, waarvoor we enkel maar diep respect kunnen opbrengen omdat hij op de drempel van zijn dood zijn liedjes nog een keer live met ons wil delen, blijft toch zijn enorme poëtische kracht. Zelfs een song als ‘Blauw’, totterdood grijsgedraaid op zowat elk radiostation, bleef ook zaterdag nog steeds overeind als een oerklassieker.

 Hoogtepunten zat dus. Eén ervan was ongetwijfeld de uitvoering van ‘Mooi’ in duet met Stef Kamil Carlens, gevolgd door ‘Rauw hees teder’, een songtitel die de persoonlijkheid en stem van Lau perfect samenvat. Ook een zichtbaar geëmotioneerde Tom Barman leverde een erg mooie bijdrage. ‘Open’ klonk als een ode aan het leven, terwijl de Nederlandstalige versie die Thé Lau van het prachtige dEUS-nummer ‘Serpentine’ schreef, ons genadeloos aan de grond nagelde. Tot slot mocht ook de Nederlandse rapper Lange Frans nog aantreden met ‘Zing voor me’, maar dat sloeg een heel stuk minder aan bij het Antwerpse publiek.

 ‘Rivier’ kreeg op zijn beurt een bijzonder emotionele en ingetogen versie met een kervende zinsnede als “Al jammend word ik begraven”. Zwart cynisme, maar wel van een soort dat op een avond als deze niet stoort. Lau klonk alsof hij zich van het leven heeft bevrijd en losgewurmd, waardoor hij vogel-vrij zijn levensdoel tot een mooi einde zong. Maar de grootmeester vergat evenmin zijn luitenanten want ‘Zuster’ droeg hij op aan bassiste Emilie Blom van Assendelft “die het al dertig jaar met mij volhoudt.”

Als orgelpunt van een gedenkwaardige avond, kreeg Lau zelf zijn oververdiende ode, wanneer hij zowat elke fan in de zaal kippenvel bezorgde met de all-times-The Scene-meezinger ‘Iedereen is van de wereld’. Minutenlang nam het publiek de zang van Lau, Carlens, voorprogramma Nneka en Lange Frans over. The Scene-frontman genoot en zweefde tussen een lach en een traan. Een prachtig einde van een gedenkwaardige avond die we ons nog lang zullen heugen. Waar je ook gaat, het ga je goed, Thé!


Ruud Van De Locht

 


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response