Wrekmeister Harmonies @ Magdalenakerk, Brugge

 
wrekmeisterpress
wrekmeisterpress
wrekmeisterpress

 
Info
 

Genre: Pastoral Doom
 
Recente Album: 'Night Of Your Ascension' (2015)
 
Meer concerten: /
 
Concertzaal: ,
 
 

Pluspunten


Meeslepende ervaring op een prachtige locatie

Minpunten


/


0
Posted by

 
Concertverslag
 
 

Het falen van het katholieke geloof heeft ervoor gezorgd dat vele kerkgebouwen in België nogal doelloos leeg zijn komen te staan. Niemand kijkt er nog naar om, ze verkrotten en vele van de oude bouwwerken staan opgelijst om gesloopt te worden. Dat is alvast NIET wat er met de Magdalenakerk in Brugge zal gebeuren. Quite the opposite, actually, aangezien de stad en de kerkfabriek ermee instemden het gebouw open te stellen voor andere invullingen dan het zuiver kerkelijk gebeuren. Goed, dacht de programmator van Cactus Muziekcentrum, dan zetten wij daar een lugubere, duistere, pastoral doom band in. En zo geschiedde.

Alvorens Wrekmeister Harmonies, die lugubere band dus, zijn ding mocht doen, was het aan de Deen Nils Gröndahl om de akoestiek van het grote gebouw te verslaan. We zagen de muzikant twee dagen voor deze show ook aan ‘t werk op het fantastische DUNK! Festival in Zottegem. Daar wist hij ons reeds te overtuigen van zijn kunnen maar in Brugge deed hij er zodoende nog een schepje bovenop. Met een veel hardere set dan op het festival blies de violist iedereen omver. Deze keer amper klassieke stukken maar meteen het luidere, experimentelere noise-y werk. Zijn effectpedalen werden zodanig afgemat dat er na één nummer al nood was aan een kabelvervanging. Het ging dus echt wel hard. Dat konden we wel appreciëren, zeker in die bevreemdende doch prachtige omgeving.

Tussen de twee artiesten door gingen we in ons hoofd nog eens over de feiten; Wrekmeister Harmonies heeft maar één vast lid; muzikant-producer JR Robinson uit Chicago. Voor het laatste album, Night of Your Ascension, verzamelde de man echter zo’n dertigtal collaborateurs voor zijn collectief waaronder klinkende namen als Marissa NadlerAlexander Hacke (Einstürzende Neubauten) en leden van bands als DisappearsIndian en The Body. Noem het gerust een supercollectief. De opnames gingen onder andere door in het mortuarium van Chicago – om alles extra luguber te maken natuurlijk – en leidden tot het onstaan van een grote driekwartier aan materiaal dat samen op een plaat gesmeten werd. En dat materiaal kwam JR zelf voorstellen in Brugge, gesteund door multi-instrumentaliste Esther Shaw en de drummer en de gitarist-bassist van Death To A Dying World. Onze grote vraag was dan ook of ze met vier hetzelfde epische geluid zouden kunnen voortbrengen als op plaat.

Dat ze hun genrenaam niet gestolen hebben – en de kerk de pérfecte locatie bleek – hadden we na vijf minuten al door. ‘Run Priest Run’, de B-side van hun laatste plaat, begon met een slome elektronische opbouw en operagezang van Ester Shaw. Druppelsgewijs werden lagen toegevoegd aan de muziek en na een goeie zes minuten waren alle vier de artiesten hun instrument aan het bespelen. Het publiek zakte ondertussen dieper en dieper weg in een trance. Bij de overschakeling naar titelnummer ‘Night of Your Ascension’ verdwenen de twee leden van Death To A Dying World weer even naar de coulissen. En dan begon de opbouw weer… Esther Shaw en JR Robinson breiden met zijn tweeën een ondoordringbaar muzikaal deken dat de aanwezigen allesbehalve warmte bood. Nee, kippenvel was vooral ons deel. En dat gevoel werd enkel duidelijker en duidelijker naarmate het einde naderde. Wanneer JR Robinson naar het einde toe ook wat zanglijnen – wat zeggen we, schreeuwlijnen – voor zijn rekening nam, voelden we dat tot in het diepste van ons lichaam doordringen. De finale kreten gingen door merg en been en even dachten we dat het grote ornament achter de band  - Jezus aan het kruis – naar beneden zou vallen als ultiem besluit van deze fenomenale ervaring. Want dat was het, een ervaring. Dit was niet zomaar een concert.

Elke noot die gespeeld werd, had een doel en kwam op het juiste moment. Elke noot die niet gespeeld werd, zorgde voor korte momenten van adembenemende stilte. De ervaring die wij mochten meemaken in de Magdalenakerk valt eigenlijk amper in woorden te vervatten. Wij kunnen u enkel aanraden de plaat te kopen. Probeert u zich dat dan live voor te stellen op een dergelijke locatie en laat gerust een traan over uw wang rollen omdat u dit optreden gemist heeft. Want werkelijk, dit was een van de meest meeslepende zesenveertig minuten van ons leven.


Pieter DHooghe

 
Musicfreak / Vinyljunkie / Brugse Student in Gent


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response