Met het, laten we er geen doekjes om winden, beste Belgische debuut in jaren onder de arm kwam Amatorski op 30 november in de Vooruit hun nieuwe zaalshow voorstellen. De titel is ‘Amatorski Film’ geworden, aangezien de voorstelling (spreken van een “gewoon’”optreden doet het concept oneer aan) zowel een lust voor het oor als voor het oog was. Ten eerste lieten ze gedachteopwekkende beelden maken bij hun bestaande nummers door de jonge en beloftevolle cineaste Stien De Vrieze. En het moet gezegd dat die wonderwel complementeren met de introverte composities van de ex-Rock Rally finalisten. Maar het brandpunt van de voorstelling was ongetwijfeld de filmscore die ze hebben geschreven voor het vergeten Belgische meesterwerk ‘Impatience’, een zwart-wit film uit 1928 die door filmkenners op hetzelfde niveau wordt geplaatst als ‘Un Chien Andalou’.
Maar meer daarover straks, want laten we beginnen bij het begin. De groep begon wat later dan gepland, zodat in de theaterzaal van de Vooruit een afwachtend maar relaxt sfeertje hing. Totdat de lichten werden gedoofd, de bandleden het podium betraden en traditioneel inzetten met ‘Soldier’. Een goede versie, maar net iets te haastig gespeeld, zodat de spanning en de beklemming van dat nummer zoals we het kennen van op ‘TBC’ niet volledig overkwam. Wellicht speelden de zenuwen de band parten, want ook tijdens de (weinige) bindteksten viel op dat de jonkies duidelijk nog niet gewend zijn om voor grote getalen te spelen. Of misschien was het gespeelde nervositeit, want zeker de speech van Inne aan het eind van het concert was hoogst aandoenlijk in zijn schattigheid.
Maar goed, terug naar de muziek. Na ‘Soldier’ werd ’22 Februar’, een persoonlijke favoriet, aangevat en vanaf dan groeide het zelfvertrouwen. De song werd al meer a l’aise gespeeld en door het uitstekend gebruik van de jazzy piano werd de zaal als het ware omgetoverd tot een gezellige bar. Vanaf dan werd het alleen maar beter met uitstekende versies van oa. ‘The King’, ’8 november’ en ‘Peaceful’. Hier en daar waren er onvermijdelijke schoonheidsfoutjes, nogal uitdrukkelijk bij het inzetten van ‘Favorite Work Of Art’, waar drummer Christophe Claeys de mist in ging, maar dat zien we graag door de vingers.
De nummers kwamen live nog beter tot hun recht dan op plaat. Ze kregen meer ademruimte, maar tegelijkertijd klonken ze voller dan op plaat. Ieder gevoel werd versterkt en uitvergroot en door de combinatie met de beelden kregen de songs er een extra dimensie bij. Die beelden waren op zich misschien wel wat cliché (uitdeinende golven in de zee, weidse panorama’s over velden en bergtoppen…), maar de film noirstijl en het spaarse en introverte camerawerk (groezelige zwart-wit beelden, met hier en daar groene accenten om details te laten opmerken) zaten de nummers als gegoten.
Naast de livebeleving van de bestaande en bekende nummers was vooral de filmscore op ‘Impatience’ dé reden om een ticket aan te schaffen. De kortfilm van ongeveer dertig minuten was een mooi staaltje van surrealisme, met in de hoofdrollen een vrouwelijke motobestuurder, de moto zelf, een gebergte en een serie abstracte blokken. Probeer er vooral geen verhaal of context in te herkennen, maar hersenprikkelend was het in ieder geval wel. Zoals de titel aangeeft is de hoofbedoeling van de film om het gevoel van ongeduldigheid over te brengen, iets waar de jachtige montage wonderwel in slaagt. Een filmscore hierop componeren is dus zeker een uitdagende klus, maar het eindresultaat waarmee Amatorski op de proppen kwam was griezelig goed.
In ware Godspeed You! Black Emperor-stijl zijn ze erin geslaagd om een volwaardig stuk te schrijven met een intro en finale, hoogtepunten in het midden en veel zen tussendoor. Hier tonen ze aan dat ze de tag van post-rock echt verdienen en bovendien, mits nog wat groeien, binnenkort tot de absolute top in het genre zullen behoren. We hoorden veel Godspeed, Sigur Ros en Explosions In The Sky, maar we hoorden vooral Amatorski, een groep die steeds beter weet welke richting ze willen uitgaan. Zo schuchter ze waren als ze hun publiek toespraken, zo vol zelfvertrouwen stonden ze op het podium tijdens hun performance. Het stuk was enorm goed opgebouwd en als een ware post-rockband sprongen ze erg creatief om met hun instrumentarium, een strijkersstok gebruiken om de cymbalen te bespelen, we zeggen maar iets. Naar de toekomst toe wordt het misschien wel een noodzaak om wat extra bandleden aan te werven, want de hoeveelheid loops en samples ze nodig hadden om het volledige geluid te reproduceren, was haast niet te tellen. Bij het beïndigen van de filmscore, werd naadloos overgegaan in ‘Same Stars We Shared’, iets wat we bij de toekomste concerten graag ook bij andere nummers zouden zien.
Geëindigd werd met’ hoe kan het ook anders?, ‘Come Home’, waarvan een enorme intimiteit en samenhorigheidsgevoel van uit ging. Op zich past de sound van dat nummer steeds minder bij hun nieuwer werk, maar als afsluiter konden we ons geen betere song van hen inbeelden.
Met ‘TBC’, eerder dit jaar, bewees Amatorski dat ze een band van grote klasse zijn, en met dit geweldige concert in de Vooruit bevestigden ze die status. We kijken alvast enorm uit naar de (hopelijke) release van ‘Impatience’ en van ander nieuw werk.
Auteur: Olivier
Foto’s via: Wannabes.be
Setlist
‘Soldier’
’22 Februar’
‘Impatience’
‘Same Stars We Shared’
‘The King’
‘The Source’ (?)
’8 November’
‘Favorite Work Of Art’
‘Peaceful’
‘Never Told’
‘Come Home’
Lees ook:
Maandelijks op de hoogte blijven van alle reviews en concertnieuws? Schrijf je snel in op onze nieuwsbrief.
