0
Posted by Rien Dingemans in Festivals
 
 

Puntpop Verslag

Het festival seizoen is nu ongeveer toch wel officieel gestart. Vorig weekend hadden we nog Repmondrock, afgelopen weekend was het de beurt aan o.a. Popallure en ook Puntpop. Met het heerlijke zomerweer van de afgelopen weken kon je geen betere aftrap wensen.

Wij waren aanwezig op Puntpop, zij het alleen zaterdag, 7 mei. Het charmante festival in Wuustwezel was verhuisd naar een iets grotere wei en ook de affiche is danig gegroeid in aanzien. Kleppers als Gabriel Rios, Triggerfinger en voor de fans van het zwaardere werk bijvoorbeeld The Sword.

Een zeer jonge menigte, beetje ondergedompeld in een chiro-sfeertje, maar wel een volkje dat er met de zalige temperaturen heel erg zin in had.

Wij waren ter plaatse vanaf Broken Glass Heroes. En ook deze mannen hadden er zin in. Tim Vanhamel in zomers hemdje, met de gitaar-wiggle moves die nog iets prominenter aanwezig waren dan anders en Pascal Deweze die ook niet veel zin had om stil te staan. Het publiek werd veelvuldig aangesproken, er werd gespeeld met de camera en er werd vooral zeer fijne muziek gespeeld. Een strakke set, perfect opgebouwd, met als apotheose de single waar het allemaal vorig jaar mee begon: ‘Let’s Not Fall Apart’, die fleuriger, catchy’er en zomerser klonk dan ooit tevoren. Eén van de beste optredens die we al van hen gezien hebben.

Daarna waren The Galacticos aan de beurt. Nog jonge knapen, die onlangs hun debuutalbum ‘Paint The Town Rad’ uit brachten. Producer van dienst was Pascal Deweze, die zich na zijn eigen optreden nieuwsgierig in het publiek begaf om te kijken hoe zijn ‘pupillen’ het ervan af brachten. En die zijn zeker met een blinkend rapport huiswaarts gekeerd. Het jonge publiek smulde van de heerlijke poprock en herkenbare deuntjes als ‘Humble Crumble’ gingen er als zoete pap in.

Volgende band van dienst was The Sore Losers. Even moeilijk om hier iets duidelijk over te schrijven, aangezien ik tijdens de eerste helft van hun optreden volop aan het interviewen was. Maar het was de eerste keer dat ik de mannen live mocht bezig zien en het smaakt zeker naar meer. Stevig gitaargeweld met een stel stoere, zelfzekere knapen.

Een uurtje voor het optreden van Gabriel Rios had ik een kort gesprek met de Puerto Ricaan die nu in New York woont (interview hier te vinden). Maar kort gezegd: de man is gepassioneerd. De manier waarop hij praat over zijn muziek was inspirerend om naar te luisteren en intrigerend om naar te kijken. Diezelfde passie vond zich een uur later dus ook een weg op het podium. Samen met klasbakken Jef Neve en Kobe Proesmans maakte hij er een verfijnd muzikaal hoogstandje van. Alle details, die je vaak mist op de radio, klonken nu haarscherp en vielen perfect in mekaar. Meeste nummers van de laatste plaat, afgewisseld met enkele latino-deuntjes en het ondertussen al legendarische ‘Broad Daylight’. Hij had een beetje schrik dat er niet zoveel ouder materiaal in de set zat, voor het jongere publiek. Maar al na enkele nummers bleek dit volledige onterecht. Een welgemeende ‘thank you so much’ klonk meermaals door de boxen.

Puntpop had een strakke affiche. Als je dan nog  kan uitpakken met Triggerfinger als afsluiter, dan weet je dat het er gewoon ‘patat’ op gaat zijn. En dat gebeurde ook. Ik had ze de avond ervoor nog ‘gezien’ ter gelegenheid van het Rooftop concert op het MAS, maar zonder verhoogd podium viel er weinig te beleven voor het oog. En dat is jammer bij een band als Triggerfinger. Loeiharde rock is één ding, maar het visuele aspect, die mannen echt zíen spelen, heft het geheel naar een bijna niet te evenaren niveau, momenteel. Het mannelijk publiek schudde het hoofd goedkeurend mee, de vrouwelijke helft hing aan de lippen (of lag aan de voeten) van Ruben Block. Toch blijft voor mij persoonlijk de meester van het spektakel Mario Goossens, topmuzikant en vooral een beest van een drummer.

Puntpop 2011 was een geslaagde editie, om het minste te zeggen. Nog niet zo een bekende naam in de Belgische festival-wereld, maar zeker de moeite. Misschien tot volgend jaar?

Fotoverslag door Nathalie Van Riel


Rien Dingemans

 
Oprichtster en hoofdredactrice MotherLoveMusic (sinds 2010).