0
Posted by Ruud Van De Locht in Interviews
 
 

Gregor Terror: “Ik word steeds meer een crooner”

Met de mythe dat muzikanten luilakken zijn die af en toe eens een nummertje maken en voor de rest van de tijd de kroeg induiken of achter de wulpse vrouwen aanzitten, moet je bij Gregor Engelen niet aankloppen. Deze Antwerpse rebel-antifascist – Right Hand by Jezus dixit zijn Facebook-pagina – is een muzikale duivel-doet-al die drie projecten tegelijk leidt. En er rolde zopas ook vers cd-werk van de band van het Antwerp Gypsy Ska Orkestra en Den Ambrassband

 Kilo is de naam van het derde album van het Antwerp Gypsy Ska Orkestra (AGSK). De titel verwijst naar een term die vaak gebruikt wordt voor een liter in de voormalige Joegoslavische regio. “We introduceerden tevens een nieuw logo waarop een tip van een zwart-witte schoen staat afgebeeld, omdat ik die vaak draag en het iets ruigs uitstraalt”, voegt Gregor eraan toe. Maar het nieuwe logo verwijst ook naar een nieuw begin. “AGSK bestaat intussen 12 jaar, maar dit is nog maar de derde plaat . Destijds vonden we het genre zelf uit; Roma-nummers met een skaritme. Met dit album herbegonnen we vanaf nul met een hoop eigen ideeën. In feite tonen we nu pas ons ware gezicht”, aldus Gregor die zelf alle teksten schreef voor Kilo.

Wat is er dan zo bijzonder aan deze plaat?

Gregor: We legden ditmaal veel meer de nadruk op ska en reggae i.p.v. gypsymuziek. Wanneer we ons voordien veel meer baseerden op Joegoslavische roots, luisterden we nu vooral naar Jamaicaanse invloeden. Ska uit de sixties en reggae en dancehall uit de eighties. Het feit dat het album werd gemixt door Shantel, zorgt ervoor dat er ook veel meer poppy thema’s in dit album verscholen zitten. Bovendien hoor je veel meer de rechttoe-rechtaan stijl van Shantel en Manu Chao. We zijn rijp voor een groot publiek, ik durf nu zelfs Reggae Geel aanschrijven om ons op de affiche te zetten.”

Gregor_06

We horen je ook rappen. Dat klinkt verbazend goed.

Gregor: Het nummer Wolves and Lambs is Bhangra-Pakistaanse hiphop en vormt een echte knaller met een kritische boodschap. Het is een tribute aan Jonathan Jacob, omdat hij is doodgeslagen in een cel. De politie heeft ook mijn kaak gebroken toen ik 17 was. Dat zoiets in een Belgische cel kan gebeuren, is ronduit angstaanjagend. Deze song vat mijn roots in feite perfect samen: hiphop, grunt en gezonde agressie. Niet tegen de politie, wel tegen politiebrutaliteit. Daarnaast schrijf ik op deze plaat zoals steeds ook een aantal ex-lieven van me af.”

Opvallend is het nummer Jolene dat we met zijn allen kennen in de vertolking van Dolly Parton.

Gregor: Een nummer met een erg catchy refrein dat we in boss reggaestijl uitvoeren. Een genre dat over een speciaal ritme beschikt, waarop de blanke skinheads in Londen dansten in 1969. De tekst verwijst naar een jong meisje dat ik jaren geleden leerde kennen. Ze was verslingerd aan de heroïne. Een gewoonte die haar zuur opbrak, want ze belandde in de straatprostitutie. Maar even terug naar Dolly Parton. Zij zingt het nummer nog steeds exact hetzelfde als 40 jaar geleden, ongelooflijk! Ik hoorde het nummer voor het eerst in een uitvoering van punkband Disorder en ging er even van uit dat Parton het van hen had gecoverd…

Het derde ei van AGSO is gelegd. Wat nu?

Gregor: Intussen beschikken we over enorm veel contacten in het gypsywereldje waardoor alles wat vlotter zou moeten gaan. Want de voorbije 12 jaar verliepen op bepaalde momenten erg frustrerend, met vallen en opstaan. Gelukkig ben ik daar niet zo gevoelig voor, want ik ken supertalenten die daarop crashen. Bovendien willen we het contact met onze fans ook beter onderhouden, door quasi continu nieuwe nummers uit te brengen. Dat kan perfect in dit internettijdperk.”

Laten we het ook even over Den Ambrassband hebben. Het nieuwe album heet Antonelli’s Garage.

Gregor: Een band die nog een jaar ouder is dan AGSO en zopas zijn vierde album uitbracht. Tijdens de 13 voorbije jaren, zag ik minstens vijftig muzikanten passeren. Aangezien ik momenteel over een goede ploeg beschik die al een aantal jaren samenspeelt, wilde ik met hen nog snel een plaat opnemen. Ik ging te rade bij bands met een New Orleans-sound en combineerde dat met hiphop en echte drums. Het geheel klinkt als een echte brassband. Openingsnummer Budo’s is een rapsong over Antwerpen. Een idee waar ik al lang mee rondliep en een prestatie waarop ik erg fier ben. Gino’s Song is dan weer een ode aan een goede vriend die intussen overleed en waarmee ik vroeger in kraakpanden woonde. Antonelli’s Garage bevat andere beats en ritmes, met de gypsysound enkel nog in het achterhoofd. Dat levert een heleboel verrassende nummers op, zoals Sé Va, dat ik samen met Karikatura-zanger Ryan Aquaotta op papier zette. Die man heeft een ongelooflijke soulstem. Toen we het nummer schreven, was hij net getrouwd met een mooie Zuid-Amerikaanse vrouw die hij enorm miste. Dat geeft het nummer een hoog ‘sickness of distance-gehalte’. Hij zong het nummer in één take; iedereen in de studio stond met zijn mond vol tanden van verbazing. Wat een artiest!

Alle goeds bestaat uit drie. Dus graag nog een woordje over Gregor Terror & the Calypso Gigolos?

Gregor: De jongste telg van de drie. Ik maak met deze band sinds vier jaar herbewerkte calypsonummers uit de jaren stillekes. Het is trouwens de enige band in België die dit genre speelt. Volgend jaar wil ik zelf mijn calypsoteksten schrijven. Niet zo eenvoudig want ze bevatten vaak een addertje onder het gras. Calypso was destijds de ‘gazet’ van de Caraïben en ging vaak over seks. Het woord ‘donkey’ verwijst bijv. naar lul. Ik denk er trouwens ook aan om Nederlandstalige calypso te maken. Jan de Smet (De Nieuwe Snaar) heeft zijn interesse reeds getoond. Ik ben nog aan het bedenken welke richtring ik met dit project wil en kan uitgaan. Er zijn in ieder geval maar weinig bands in de wereld die het genre beoefenen. Maar het blijft voor mij een erg geliefkoosd zijproject. Met het ouder worden merk ik trouwens ook steeds meer dat er een crooner in mij schuilt, een belangrijke troef wanneer je calypso brengt. Maar het blijft een moelijke oefening want de laatste die een wezenlijke bijdrage leverde aan dit genre was Harry Belafonte in de jaren zeventig. Het voordeel is wel dat je er een heel ander publiek mee bereikt. In het Openluchttheater Riviernenhof, kreeg ik complimenten van de moeders van mijn vrienden omdat we klonken als een echt balorkest uit hun jeugdjaren. .

Het blijft bewonderenswaardig hoe je telkens voor de moeilijke weg kiest. Je muzikaal lot?

Gregor: Ik ben geen geschoolde muzikant die melodieën schrijft, maar wordt veeleer beïnvloed door bepaalde genres die me op hun beurt naar andere muziekstijlen voeren. Maar muziek heeft steeds een verhaal nodig. Zoniet dooft ze uit als een minuscuul waakvlammetje. Ik werk hard, maar heb nog steeds het gevoel dat ik niet genoeg doe. Op dat vlak ben ik een rasechte musicaholic.

Gregor Terror is op donderdag 27 november (vandaag) aan het werk met Den Ambrassband in Cartoons in Antwerpen. Aanvang rond middernacht. Meer info: https://www.facebook.com/gregor.engelen?fref=ts

 

Tekst : Ruud Van De Locht
Foto’s: Patsie Borgers


Ruud Van De Locht