John Frusciante

john frusciante wiki

John Frusciante (5 maart 1970) is bij het grote publiek het best bekend als de gitarist en backing-vocalist van de Red Hot Chili Peppers. Zware muziekfans kennen hem nog beter als een fantastische singer-songwriter met een resem aan intense solo-platen.

Frusciante verving bij de Peppers in ’88 gitarist Hillel Slovak, die net overleden was aan een overdosis drugs. De band stond net op het punt om aan een nieuwe plaat te beginnen. Zo verscheen in 1989 Mother’s Milk, waarmee de band al op alternatieve rock-kaart werd geplaatst. Met Blood Sugar Sex Magic (1991) kwam het grote succes voor de funk-rockers. Frusciante kon moeilijk met de druk om en verliet de groep in ’92.

Hij raakte zwaar verslaafd aan de drugs, voornamelijk heroïne. Hij nam in die periode twee lofi-albums uit: Niandra LaDes and Usually Just a T-Shirt (1994) en Smile from the Streets You Hold (1997). In deze nummers is heel duidelijk te horen hoe depressief de gitarist was. Op het einde van deze donkere tijden leefde hij letterlijk in de goot.

In 1998 komt het voor Frusciante tot een keerpunt en weet hij succesvol af te kicken met behulp van de leden van de Peppers. Deze zien hem graag terugkeren in de band, want in de tijd van John’s afwezigheid kende ook de RHCP een dip, zij het op muzikaal vlak. In totaal werkte hij nog mee aan 3 studio-albums: Californication (1999), By the Way (2002) en Stadium Arcadium (2006).

In 2009 verlaat hij de Peppers definitief, om zich volledig op zijn solo-carrière te focussen. Al sinds 2001 bracht Frusciante solo-platen uit, tussen het opnemen en touren met de RHCP door. Zo verscheen in 2001 To Record Only Water for Ten Days: een plaat die vooral ging over zijn drugsverslaving en het afkicken. In 2004 brengt Frusciante maar liefst zes albums uit, allemaal met een lichtjes andere benadering van stijl en technieken. Shadows Collide With People krijgt een dikke laag ‘studio-producing’ mee. Om de kritieken op dit over-geproduceerde geluid een antwoord te bieden, brengt hij The Will To Death uit: een rauwe, intense plaat die bijna klinkt als een demo, maar zijn strafste werk is tot op vandaag.

In 2009 volgt The Empyrean, die de uiteindelijke breuk betekende met Anthony Kiedis en Co.

Het is even stil, maar midden 2012 verschijnt Letur-Lefr, een EP waarbij Frusciante nog meer aan het experimenteren gaat met electronica en synthesizers. Hij deed dit al eerder op A Sphere In The Heart Of Silence uit 2004, waar hij samen met Josh Klinghoffer (nieuwe gitarist bij de Peppers) ook al duchtig aan de slag ging met electro.

In september 2012 verschijnt  PBX Funicular Intaglio Zone, de langverwachte LP, die de lijn verder zet van de EP.